ธรรมมาพาให้ชวนคิด


 ^_^  พระธรรมคำสอนของพระพุทธศาสนาไม่ล้าสมัย… แต่ผู้วิจัยพิจารณาไม่อยู่ระดับเดียวกัน ก็จำเป็น จำไปจะตีพระคุณค่าสูงต่ำลุ่มดอนต่างกันไปตามอิสระเสรีของเจ้าตัว  ตามวาสนาบารมีที่สร้างมาแต่ปางชาติ ปางก่อนไม่เสมอกัน ปุพฺเพ จ กตปุญฺญตา ด้านปัญญาอันเป็นนายหน้าของศีล และสมาธิอันเป็นพละพลัง ทรงบังลังในปัจจุบันแข็งแกร่งไม่เสมอกัน จึงกลายเป็นพรรคเป็นพวกแห่งความเห็นไปซะแล้ว แต่ก็ต้อง อาศัยความเมตตาปราณีสามัคคียสมานมิตรสมานฉันท์กันกลมเกลียวไว้ เพราะเราคนเดียวเป็นโลกมนุษย์ ไม่ได้ เราคนเดียวเป็นประเทศไม่ได้ เราคนเดียวเป็นพระนครหลวงไม่ได้ เป็นภาคจังหวัด  อำเภอ  ตำบล หมู่บ้านครอบครัว กระทรวงนั้นกระทรวงนี้ไม่ได้ และฝ่ายนานาศาสนา แม้พระพุทธศาสนาอันเป็นจอมพล ของศาสนาที่เรียกว่า อริยะสัจจะศาสนาเล่าก็ต้องอาศัยพรรคอีกจะเว้นไม่ได้ แม้ผึ้งและปลวกซึ่งเป็นสัตว์เล็กๆ มันยังควบคุมกันอยู่ได้เป็นพวกๆ ตามกรรมและผลของกรรมใครมัน เพราะกรรมและผลของกรรมย่อมจำแนก ….สัตว์ให้ดีและเลวต่างกันเป็นพวกๆ เป็นบุคคล ( พระพุทธศาสนายืนยันแข็งแกร่ง ) การยืนยันตามอริยะสัจจะ ธรรมไม่เป็นอุปาทานเลย …
 
(หลวงปู่หล้า เขมปตฺโต
วัดบรรพตคีรี ( ภูจ้อก้อ )  อ.คำชะอี จ.มุกดาหาร )

2 responses to this post.

  1. Posted by Irene on April 29, 2009 at 2:26 am

    เปรียบเช่น "บัวสี่เหล่า" ใช่ม่าย

    Reply

  2. Posted by yui ya on May 11, 2009 at 4:05 pm

    คำสั่งสอนของพระพุทธศาสนา ก้อเปรียนเสมือนเรือที่พาคนข้ามน้ำข้ามทะเล มันขึ้นอยู่กะตัวบุคคล ใครที่ข้ามปายด้ายมันก้อตัวของเค้าเอง คำสั่งสอนของพระพุทธศาสนาเป็นแนวทาง คนจาปฏิติบัติตามรึมั้ย?

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: